Zbogom karijesu? Naučnici razvili gel koji bi mogao obnoviti zubnu caklinu

Ovo otkriće moglo bi predstavljati veliki pomak u stomatologiji jer bi omogućilo popravak oštećenja koja su se do sada smatrala trajnim.

Nova tehnologija oponaša prirodne procese koji učestvuju u stvaranju zubne cakline tokom ranog razvoja. Istraživači smatraju da bi se na ovaj način mogli ojačati zubi, smanjiti njihova osjetljivost i potencijalno spriječiti nastanak karijesa.

Istraživanje su proveli naučnici sa Univerziteta u Nottinghamu, a rezultati su objavljeni u naučnom časopisu Nature Communications.

Jedna od prednosti ovog otkrića jeste jednostavnost primjene. Gel bi se mogao nanositi direktno na zube, slično kao postojeći tretmani fluoridom, što bi olakšalo njegovo uključivanje u svakodnevnu stomatološku praksu.

Za razliku od klasičnih proizvoda za zaštitu zuba, ovaj gel ne sadrži fluorid. Napravljen je od posebnog materijala na bazi proteina koji oponaša prirodne proteine odgovorne za formiranje zubne cakline.

Nakon nanošenja, gel stvara tanak zaštitni sloj koji prodire u površinu zuba i popunjava sitne pukotine i oštećenja. Zatim privlači kalcij i fosfat, minerale koji se prirodno nalaze u pljuvački, te potiče njihovo organizovano povezivanje u nove kristale.

Na taj način nastaje mineralna struktura koja se povezuje s postojećom caklinom i oponaša njenu prirodnu građu.

Osim obnove cakline, nova tehnologija pokazala je potencijal i u zaštiti dentina, sloja koji se nalazi ispod cakline. Kada se caklina istroši ili se desni povuku, dentin može ostati izložen, zbog čega se javlja osjetljivost na hladnu, toplu, slatku ili kiselu hranu i piće.

Prema rezultatima istraživanja, gel može potaknuti stvaranje mineralnog sloja sličnog caklini i na izloženom dentinu. To bi moglo pomoći u smanjenju osjetljivosti zuba, ali i poboljšati prianjanje stomatoloških ispuna i drugih restaurativnih materijala.

Važno je naglasiti da gel još nije standardni stomatološki tretman i da rezultati laboratorijskih ispitivanja ne znače da je njegova učinkovitost već potvrđena u svakodnevnoj kliničkoj praksi.